Euskal dantza tradizionala babestu beharreko ondare aberats, komunikazio lengoaia eraginkor, gozamen iturri, sozializaziorako tresna indartsu eta nortasun ikur garrantzitsua da. Altxor hau transmititzen jarraitzeko, ezinbestekoa dugu gure kulturaren jarduera oparo hau guztion artean babestea eta hedatzea eta horretarako, dantzari buruzko ezagutzan eta trebaketan sakontzea.

Giza Eskubideen Adierazpen Unibertsalak, bere 27. ataleko 1. puntuan esaten duenez: “Pertsona orok du eskubidea elkarteko kultur ekitaldietan aske parte hartzeko, artelanez gozatzeko, eta zientzi aurrerakuntzan eta horri darizkion irabazietan parte hartzeko.” UNESCOk 2003ko urrian egindako bere 32. bileran azpimarratu zuen materiarik gabeko ondarea kultura aniztasunarentzat eta garapen jasangarriarentzat euskarri dela, eta hori babesteko ahalegin berezia egin behar dela.

Kultura koreografiko tradizionala gorde eta zabaltzeko jarduera hauen bidez ondarea babesteaz gain, balio estetiko eta kulturalak transmititzen dira, eta kultura arteko elkarrizketa bideratzen da. Hiri, herri eta auzoak kulturalki eta sozialki artikulatu eta dinamizatzen dira, barne eta kanpo turismorako eskaintza erakargarriak ekoizten dituzte eta eremu horien aktibitate ekonomikoei eragiten diete.

Dantzari, dantzazale, ikertzaile, musikari, artisau, komunikabide eta erakundeak, norbanako ala gizartean, guztiok dugu erantzukizuna:

1. Euskal dantza tradizionalaren ondare izaeraren errekonozimendua defendatzen dugu eta hori babesteko ardura, dantzari eta dantzazaleokin batera gizarte, komunikabide eta erakundeekin partekatu nahi dugu.

2. Tradiziozko musika, kantu eta dantzak, eta horien aldeko ikasketa, transmisioa, zabalkundea, ikerketa, artapena, babesa eta sustapenean lan egiten duten dantza talde, elkarte eta norbanakoak balioan jarri, egin duten eta egiten duten lan eskerga aitortu eta eskertu, eta bide horretan laguntzeko politika kulturalak bultzatu behar dira.

3. Beharrezkoak dira dantza tradizionalaren ezagutza, transmisioa eta babesa bermatzeko neurriak hartzea, eta horretarako, ondare honen identifikazioa, dokumentazioa, ikerketa, babesa, sustapena, balioztatzea, transmisioa eta biziberritzeko ekintza multzoa bultzatu behar da. Besteak beste:

a. Dantzaren dokumentazio zentro publiko bat behar dugu, etengabe galtzen eta desagertzen ari den ondare koreografikoa gorde eta hurrengo belaunaldiei ezagutzeko aukera eman ahal izateko.

b. Dantza tradizionalaren formazioa egituratu eta sendotzeko beharra dugu. Euskal dantza tradizionaleko ikasketak, ahalik eta mailarik sakonenean landu eta formatzeko aukera eskainiko dituen ikastegi bat behar dugu.

c. Dantza tradizionalaren ikerketa sistematizatu eta ikertzaile sarea berrantolatu eta bultzatzeko premia dugu, eta horretarako ikerketa alorrean diharduten elkarte, erakunde eta unibertsitateen parte hartze aktiboa eskatzen dugu.

Azken batean, dantzak, euskal kulturaren egunerokoan jokatzen duen ikur eta sinbolo izaera aintzat hartu, eta proportzio horretan dagokion errekonozimendua aitortu eta behar duen babesa eman behar zaiola adierazi nahi dugu.

Traditional Basque dance is a rich heritage to be protected, a versatile non-verbal form of communication, an inexhaustible source of pleasure, a powerful tool of socialization, and an important symbol of identity. It is our shared responsibility to protect and promote this rich cultural activity, deepen its knowledge and learning, and ensure its transmission.

The Universal Declaration of Human Rights declares in the 1st point of paragraph 27: "Everyone has the right to participate freely in the cultural life of the community, to enjoy the arts and to share in scientific advancement and its benefits and results."  UNESCO, in its 32nd Convention (October 2003) called for the safeguarding of intangible cultural heritage as a mainspring of cultural diversity and the guarantee of sustainable development.

These efforts of preservation and dissemination of culture protects the traditional choreographic heritage of a people, they transmit aesthetic and cultural values, and they encourage intercultural dialogue.  Cities, towns and neighborhoods are organized and energized culturally and socially by these efforts, all the while providing attractive draws for domestic and foreign tourism that contributes to economic activity.

Dancers, dance enthusiasts, researchers, musicians, artisans, media—everyone-- individually or in a community, we have the responsibility to:

1. Recognize traditional Basque dance as a cultural heritage, and share responsibility for its protection with dancers and dance enthusiasts, institutions, media and society as a whole.

2. Value and acknowledge the work done by groups, associations and individuals in the study, research, transmission, dissemination, preservation, protection and dissemination of music, song and traditional dance, and promote cultural policies helping in that endeavor.

3. Take measures to ensure knowledge transfer and preservation of traditional dance and turn to it as a set of actions that allow the identification, documentation, research, protection, dissemination, enhancement, transmission and revitalization of this heritage.  The priorities include:
     a. A public center for documentation of dance, choreography, to reflect the heritage disappearing day by day, and thereby offering the possibility of connecting with the next generation.
     b. Build and strengthen training in traditional dance by developing a center that offers the opportunity to train and deepen traditional Basque dance studies.
     c. Continuing research in traditional dance, and rebuild a network of researchers with the active participation of associations, organizations and universities involved in research dynamics.

Dance plays a significant role as image and symbol in the daily life of Basque culture. We contribute to all its recognition and defense.